İnanabiliyor musunuz gerçekten?
Günlerdir içim içimi yiyor, okudukça, o sosyal medyadaki linç kampanyalarını gördükçe çıldıracak gibi oluyorum! Ya hu, memlekette dert mi bitti? Ekonomi cayır cayır yanıyor, adalet can çekişiyor, kadınlar sokak ortasında vahşice katlediliyor, küçücük çocuklar tarikat yurtlarının karanlık köşelerinde istismara uğruyor… Ama birilerinin tek derdi, sokaktaki o gariban, sessiz, dilsiz canlar oldu!
Siyasetin o kirli, o hesapçı terazisine şimdi de çocuklarla sokak hayvanlarını koydular. Sürekli bir gürültü, sürekli bir korku pompalaması!
Siz bu ülkenin asıl devasa yaralarını, o kapkara karanlığını sokağımızdaki köpeklere savaş açarak mı örteceksiniz? Kendi koruyamadığınız çocukların, sahip çıkamadığınız kadınların vebalini, o masum canların kanıyla mı yıkayacaksınız?
Bu düpedüz bir toplum mühendisliği. Bu, hayvan düşmanlığı üzerinden toplumu dizayn etme, o karanlık faşizmi adım adım inşa etme çabası. Çok net!
Bizler Bodrum yaşayanlarıyız. Biz, doğanın, insanın, kedinin, köpeğin, kısacası nefes alan her canlının bir arada, omuz omuza, huzurla yaşadığı bir kültürü ilmek ilmek örmüşüz. Ama gelin görün ki, bu nefreti Bodrum’un o güzelim sokaklarına da sıçratmaya çalışıyorlar. “Güvenli Sokaklar Derneği” adı altında birileri çıkıyor, Bodrum Türkbükü’ndeki canları hedef gösterip, valiyi, bakanları etiketleyerek kurumları adeta bir katliama zorluyor… Bu bir değil, iki değil.. Artık sınırı aşmaya başladılar! Bodrum’un huzurunu, komşuluğunu dinamitlemeye çalışıyorlar.
Geçenlerde Muğla Barosu o muazzam, o tarihi açıklamasıyla kentin vicdanı oldu. Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunup o tokat gibi gerçeği yüzlerine çarptı: “Yaşamı savunmak, hukuku savunmaktır!”
Hiçbir kanun, yaşamı ortadan kaldıran bir infaz emrine dönüştürülemez! Kanun, belediyelere 2028 yılına kadar barınak yapma süresi tanımış. Sen bu süreci klavye başındaki üç beş trolün, organize kötülüğün baskısıyla yok sayıp “hepsini toplayın, tecrit edin” diyemezsin. Bu anayasayı ayaklar altına almaktır. Çözüm aceleyle can almak değil, bilimin ışığında kamu yararını gözetmektir.
Bir sokağın ruhu vardır arkadaşlar. Hukukun soğuk diliyle “sahipsiz hayvan” dediği o can, bizim mahallemizin sakinidir… Adı vardır onların. Sahibi yoktur belki ama bir yeri, bir aidiyeti vardır. O aidiyet tapuyla, mühürle değil; her sabah onu besleyen esnafın merhametiyle, okuldan dönerken başını okşayan çocuğun sevgisiyle kurulur. Resmî evraklarda haneleri yoktur ama bizim kalbimizde, sokaklarımızda kocaman yerleri vardır.
Mağduriyet yok mu? Elbette var, kimse inkar etmiyor. Fakat insanın mağduriyeti, bir başka canlının yaşam hakkından üstün olamaz! Önce bu gerçeği zihninize yerleştirebilmeniz, kendinizi eğitmeniz gerekiyor!
Sokaklar güvenli olsun istiyorsunuz değil mi? O zaman önce elini kolunu sallayarak gezen, takım elbise giyip indirim alan kadın katillerine, çocuk istismarcılarına, mafya bozuntularına bir çare bulun! Sokaktaki canların verdiği zararla, insanın insana, insanın doğaya ettiği zulüm kıyas dahi kabul etmez.
Dünyada bunun şahane bir örneği var yahu! Bhutan… O küçücük ülke sadece iki yıl içinde 150 bin sokak köpeğinin tamamını kısırlaştırdı, aşıladı ve yerine bıraktı. 12 bin gönüllüyle, hayvanları katletmeden “Kısırlaştır, Aşılat, Yerinde Yaşat” modeliyle tarih yazdılar. Biz neden yapamıyoruz? Yapmıyoruz, çünkü niyet başka!
Bugün sokaktaki hayvana gösterilen bu korkunç tahammülsüzlük, yarın sokaktaki çocuğa, kadına, LGBTİ+ bireylere, göçmenlere yönelecek. İşine yaramayanı yok etmeye hevesli bu zorba zihniyete geçit vermemeliyiz.
Bizim pusulamız akıldır, bilimdir, vicdandır, şefkattir. Bodrumlular olarak öfkeyle değil sağduyuyla, nefretle değil dayanışmayla yürümeye devam edeceğiz. Yaşam bir bütündür; bu bütünün hiçbir parçasını, sokağımızdaki hiçbir can dostumuzu o karanlığa feda etmeyeceğiz!
Nokta!
Yorum Yap