Muğla’nın bereketli sularında ve kırsalında üretim yapan küçük ölçekli kültür balıkçılığı tesisleri, katlanan çevre danışmanlık ve analiz ücretleri nedeniyle can çekişiyor. Muğla Milletvekili Metin Ergun, aile işletmelerinin sırtındaki bu ağır yükü TBMM gündemine taşıyarak Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanı Murat Kurum’a kritik sorular yöneltti.
Muğla’nın bereketli sularında ve kırsalında üretim yapan küçük ölçekli kültür balıkçılığı tesisleri, katlanan çevre danışmanlık ve analiz ücretleri nedeniyle can çekişiyor. Muğla Milletvekili Metin Ergun, aile işletmelerinin sırtındaki bu ağır yükü TBMM gündemine taşıyarak Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanı Murat Kurum’a kritik sorular yöneltti.
2021 yılında Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliği’nde yapılan değişiklik, akarsudan su temin ederek karada üretim yapan küçük balıkçıları ağır sanayi tesisleriyle adeta aynı kefeye koydu. Yönetmeliğe göre, kapasitesi yıllık 5 ton ve üzeri olan işletmeler çevre danışmanlık hizmeti almak ve yılda dört kez su analizi yaptırmak zorunda. Ancak 16 Mart 2026 itibarıyla sektörden yansıyan güncel rakamlar, kırsal kalkınmanın temeli olan bu küçük işletmelerin adeta kabusu oldu.
Sektör temsilcilerinden alınan bilgilere göre, aylık çevre danışmanlığı hizmet bedeli 13.200 TL’ye, tek bir su analizi ücreti ise ortalama 22.000 TL’ye fırlamış durumda. Yıllık yüz binlerce lirayı bulan bu zorunlu ek maliyetler, kar marjı zaten düşük olan aile işletmelerini tarımı ve üretimi bırakma noktasına getirdi.
Muğla Milletvekili Metin Ergun’un Bakan Murat Kurum’un yanıtlaması istemiyle verdiği soru önergesinde, bu tesislerin çevresel etkisinin sanıldığı gibi yıkıcı olmadığına dikkat çekildi. Kültür balıkçılığı tesislerinden çıkan atıkların büyük kısmı, balık beslemeden kaynaklı organik atıklardan oluşuyor ve çökeltme havuzları sayesinde kolayca doğaya zarar vermeden bertaraf edilebiliyor.
Türkiye genelinde kapasitesi yıllık 30 tonun altında olan yaklaşık 800 adet küçük ölçekli tesis bulunuyor. Toplamda 15 bin tonluk bir üretim kapasitesini sırtlayan bu işletmelerin çok büyük bir bölümü ise Muğla ve ilçelerinde faaliyet gösteriyor. Ailelerin yegane geçim kaynağı olan bu tesislerin kepenk kapatması, hem bölgesel istihdamı hem de gıda arzını ciddi şekilde tehdit ediyor.
Ergun, TBMM Başkanlığı’na sunduğu önergede Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı’na şu can alıcı soruları yöneltti:
Türkiye ve Muğla genelinde akarsudan su temin eden kaç kültür balıkçılığı tesisi vardır ve bunların illere/kapasitelere göre dağılımı nedir?
Yıllık 30 ton altı üretim yapan küçük işletmelerin katlandığı bu ağır maliyetlere dair Bakanlığınızca yapılmış bir etki analizi var mıdır?
Küçük ölçekli aile işletmelerinin hayatta kalabilmesi ve bereketiyle üretime devam edebilmesi için çevre izin süreçleri ve danışmanlık yükümlülüklerinin hafifletilmesine yönelik bir çalışmanız bulunmakta mıdır?
Yönetmeliğin Ek-2 listesinde yer alan kapasite sınırının yeniden düzenlenmesi veya küçük işletmeler için ayrı bir sınıflandırma yapılması planlanmakta mıdır?
Yorum Yap